زمان
الزمان · zamān
در بحث منتخب، نسبتی برای تعیین وقوع رویدادها؛ از شیء متحرک و اندازهٔ معین جدا می‌شود.
FUTMAK · واژه‌نامهٔ کاری
واژه‌نامهٔ کاری
واژه‌های عربی، آوانویسی و توضیح‌های سیاقیِ پیوندخورده با خواندنی‌ها.
این توضیح‌های کوتاه، سیاق‌های منتخب را شرح می‌دهند، نه همهٔ کاربردها را. پیش از نقل، مقاله و شواهد عربی آن را بخوانید.
نتایج: 25
وقت
الوقت · waqt
موقعیت زمانی معین یا حال حاضر. بحث کلی زمان را به هنگام انجام یک فعل پیوند می‌دهد.
ازل
الأزل · azal
نفی آغاز در سخن از خدا؛ نه مدتی بی‌نهایت کشیده در کنار زمان مخلوق.
خیال
الخيال · khayāl
با توجه به صورتِ ظاهرشده و قوهٔ پذیرنده خوانده شود. تصویر لزوماً دروغ یا شیء مستقل نیست.
صورت
الصورة · ṣūra
آنچه ظاهر یا دریافت می‌شود. صورت را از محل ظهور و داوری دربارهٔ آن جدا کنید.
برزخ
البرزخ · barzakh
دو سو و نسبت جدایی و پیوند آنها را مشخص کنید. سیاق اخروی به توضیح خاص خود نیاز دارد.
در سیاق بخوانید: برزخ: جدایی، پیوند و زندگی پس از مرگ · منبع عربی
قلب
القلب · qalb
محل پذیرش و تغییر در بحث معرفت؛ صرفاً احساس در برابر عقل نیست.
عقل
العقل · ʿaql
قوه‌ای که کار و حد آن در سیاق معلوم می‌شود؛ در هر کاربرد ضد معرفت روحانی نیست.
کشف
الكشف · kashf
گونه‌ای آشکارشدن در بحث معرفت. پذیرنده و ادعا را مشخص کنید؛ نام کشف به‌تنهایی تأیید یک گزاره نیست.
تجلی
التجلي · tajallī
ظاهرشده، پذیرنده و نسبت آنها را بررسی کنید. تفاوت پذیرش بخشی از بحث است.
استعداد
الاستعداد · istiʿdād
آمادگیِ پذیرش صورت. مشخص کنید استعدادِ چه کسی و کدام تجلی مطرح است.
وجود
الوجود · wujūd
وجود به خود و به دیگری، و ظهور و ثبوت در علم را در استدلال مربوط جدا کنید.
ثبوت
الثبوت · thubūt
وضعِ معلوم در مقایسهٔ منتخب، متمایز از ظهور در وجود عینی؛ صرفاً نام دیگر دوام نیست.
نَفَس
النَّفَس · nafas
حرکت‌ها را حفظ کنید. نَفَس انسان برای تفصیل حروف و بحث نَفَس رحمانی مثال می‌شود.
نَفْس
النَّفْس · nafs
نَفْس را از نَفَس جدا کنید. نگارش مشترک بدون حرکت، معناها را قابل جایگزینی نمی‌کند.
حضرت
الحضرة · ḥaḍra
سیاق نسبتی در بحث اسماء الهی؛ خودبه‌خود به معنای اتاق یا مکان مادی نیست.
اسم
الاسم · ism
مسمّا، نسبت و اجازهٔ نام‌گذاری را بررسی کنید. توضیح معنا هر نام الهی را مجاز نمی‌کند.
حرف
الحرف · ḥarf
رسم، صدا، نام و حروف سازندهٔ نام را جدا کنید. بعضی استدلال‌ها به شکل عربی نیاز دارند.
در سیاق بخوانید: حروف و زبان: تمایز سطح‌های معنا · منبع عربی
محبت
المحبة · maḥabba
محب، محبوب و تعلق را مشخص کنید. باب ۱۷۸ پیروی، توبه و عمل را نیز مطرح می‌کند.
وُدّ
الود · wudd
تقسیم نقل‌شده ود را به ثبات محبت پیوند می‌دهد. این تمایز محلی را بر همهٔ کاربردهای عربی تحمیل نکنید.
عشق
العشق · ʿishq
در تقسیم منتخب با افراط مرتبط است. متن برای کاربرد آن به عنوان نام دربارهٔ خدا نیز حد می‌گذارد.
هوی
الهوى · hawā
نخستین تعلق اراده به محبوب در تقسیم منتخب؛ نه تعریف همهٔ کاربردهای هوی.
رحمت
الرحمة · raḥma
نسبت عام و خاص را از توصیهٔ عملی کاهش رنج به اندازهٔ توان جدا کنید.
در سیاق بخوانید: رحمت: عموم، خصوص و مراقبت از خلق · منبع عربی
ادب
الأدب · adab
رعایت شخص، فعل، زمان، مکان و حال برای ماندن حکم در جای خود؛ گسترده‌تر از نزاکت ظاهری.
حق
الحق · ḥaqq
اینجا آنچه باید ادا شود و صاحب اختیار آن. این کاربرد اخلاقی را از الحق به عنوان نام الهی جدا کنید.